hou vast

ik hou ze vast allemaal
hoe ze dichtbij
mijn gevoel en ik
konden zijn
het was net alsof we
verliefd waren
genoeg maar niet echt
in de tijd
want lege harten
verloren in een donkere
nacht
krijgen geen stem
in ons brein
die bungelen op de rand
van verstand
ik zou het willen
laten kloppen
weg uit de koude wereld
waar woorden vechten
om de warmte
van ons hart
hou vast
tot we elkaar weer vinden
vrienden..

mijn hart

ik schrijf je
wat ik voel
zonder dat je ziet
hoe ik naar je kijk
ik zoek je hier
en op afstand
maar eigenlijk
voor dichtbij
ik schrijf je
wat ik denk
maar ik hoop
eigenlijk op jou
en dat de stem
in mijn hoofd
mijn hart niet grijpt
of verder kijkt
ik roep je nu
en voor altijd
alsjeblieft
laat me zien
dat ik schrijven blijf
hoeveel ik van je hou
en de liefde
ook van mij..

luchtbel

haar gevoel zweeft daar
even
als een soort luchtbel
doorzichtig licht en geluidloos
over een groene vallei
vruchtbaar- bloeiend
spontaan – lachend
en schilderachtig uit een hoop
gevangen gedachten
die in liefde zijn gedoopt
naar een donker doolhof
met wat gouden toppen
in de ruimte van haar hoofd
tot een stuk zich wakker spat
licht haar gevoel kriebelt
en niet kan worden herinnerd
of ooit vergeten
wat het was

tekening

Ik schreef je mooie glimlach
op een ouderwetse manier.
Een tekening in woorden,
maar dan anders, want meer,
liet ik anderen niet zien
Het was mijn herinnering aan jou,
die ik lezen kon, zoals ik dacht.
Ik zag gewoon je leven in het licht,
hoe je woonde, waar het was,
bij een perenboom in lichtgroen
en je foto bij een oude molen.
Alles met wat letters op wit linnen,
een kleine peer mee gestolen,
voor de uitdrukking op jouw gezicht.

En daar raakten mijn gedachten
stilletjes de houten verfkwast.
Ik liet je lachen, ik liet je huilen,
jouw leven en ik hield het vast.

Wat was het fijn, alles mocht
en alles kon, er was geen grens
op mijn nostalgische doek.
Je prachtige haren opgestoken,
de korte rok met hoge laarzen
achter de kinderwagen.
Met twee lieve kinderen,
en kort een sigaret, als de buurvrouw
even kwam ouwehoeren.
Ik zag wel meer, dan jij misschien,
dat was juist leuk, net als een boek,
met spanning uit een andere tijd.
Het vertelde iets van jou,
daarom schreef ik verder toen.

En daar raakten mijn gedachten
stilletjes de houten verfkwast.
Ik liet je lachen, ik liet je huilen,
jouw leven en ik hield het vast.

De schoonheid die ik zag
straalde door de mensen,
zelfs mijn schilderskunsten
werden een begrip.
Want als ik aan haar dacht,
sprak ik zonder woorden.
En ik wist zeker, als u haar
had gekend, hoe ik haar zag,
dan was mijn tekening gedeeld
en besproken.
Ik weet nog wat ik voelde,
met muziek uit vervlogen jaren,
dat momenten leefden, zolang
ik wilde.

En daar raakten mijn gedachten
stilletjes de houten verfkwast
Ik liet je lachen, ik liet je huilen,
jouw leven en ik hield het vast

eiland

ik maak geen eiland
van mijn hart
waar de kiezels
naar mijn silhouet
oplossen voor je
ze aanraakt
of grip verliezen
als je stappen zet
op de stemmen
in mijn hoofd
ik wacht wel tot
we naar de zelfde
bloedstroom
zwemmen
daar klopt het
hoor je me
zie je me
jij maakt het goed
ik vind je ogen toch wel
als jij mijn lichaam
zoekt

papa

ga je mee terug
naar toen
waar ik in de storm
van mijn hart
de weg was verloren
in de ogen van een klein meisje
rennend
door tuin van het leven
met de wind in mijn haren
onder een wolken lucht
papa, weet je nog
dat ik daar een bloem voor je plukte
en diep van binnen
de woeste tuin veranderde
in een rijk landschap
met alle kleuren
van een gelukkig kind
papa, ga je mee terug
naar toen
de dag dat jij mijn vader werd
en mijn hart voor altijd
de weg terug vond

small river

imagine small river
how you break up the stone
and burst into tears
if your stream of nature
is made under your bare skin
and golden sand is carried
to the distant shore
building new life at your feet
capture the green light
on the early sounds
where your little heart melts the ground
by chasing a smile from the sea
imagine small river
how you can play with the view
to an audience of mountains
with the sun in your lap
and all you have to do
is roll out your tears
to be an ocean of love..