dageraad

Zachtjes verover
je mij uit een droom
en laat ons rusten
op het donzige wit
in een zuiver blauwe
ruimte waar het even
alleen van ons is
Zwevend boven
het aardse en hoger
dan hoop heeft gemist
In een verlangen
wat tastbaar klinkt
Als we diep van binnen
elkaar vangen
maar ook
loslaten
z
odra de dageraad
wint

 

Advertenties
Dit bericht is geplaatst in fictie.

6 reacties op “dageraad

  1. Terrebel schreef:

    Samen alleen voor een ondeelbaar moment dat eeuwig duurt.
    Het kan verkeren…Mooi!

  2. Henry schreef:

    Ik hou van dit soort gedichten. Mensen worden gedreven door een onduidelijk en onvervuld verlangen. … We zoeken allemaal naar de betekenis, binnen de grenzen van ons voorstellingsvermogen! Wat jij schrijft kan ik me voorstellen! 😉

  3. merel schreef:

    zo’n soort verlangen is er wel bij iedereen af en toe mooi geschreven

  4. Leidse Glibber schreef:

    hij is weer heel erg mooi

  5. Salty Letters schreef:

    Jouw gedicht is een prachtige ode aan het verlangen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s