lichtjaren

je zit in mijn hoofd
en met een fakkel
in mijn handen
schijn ik op de jaren
alle oude wegen raken
verlicht
mijn moedige wandeling
door het verleden
op zoek naar jou
en een beetje naar mij
komt bijna in zicht
de schaduw van
herkenning is op
afstand van een kind
maar als ik je stilletjes roep
me naar je toe richt
al lopend in mijn gevoel
dan los je ineens op
en kan ik je niet plaatsen
in mijn hart
van toen

Advertenties

10 reacties op “lichtjaren

  1. די מריו schreef:

    Mmmmm, maar het gevoel dat blijft toch wel .

    Love As Always
    Di Mario

  2. sjoerd schreef:

    soms ben ik jaloers op de personen in jouw leven…

  3. merel schreef:

    hier blijven woorden steken …. heel stilletjes gelezen ….. zuchtje

  4. Zeer interessant om te lezen. Waarschijnlijk hangt mijn interpretatie van dit gedicht (gedeeltelijk) ook af van mijn eigen ervaring en beleving. Op mij komt het over alsof er, na het beschijnen van herinneringen, nadat de laatste schaduw is verdwenen weliswaar een vorm van verlichting is bereikt, maar deze lijkt niet helemaal het gewenste resultaat te hebben omdat een (misschien eens gekoesterde) herinnering net zo sterk vervaagd als dat hij gezocht wordt. Maar, misschien sla ik de plank wel helemaal mis. Hoe dan ook ik vindt het weer een mooi stukje poëzie dat, zoals je ziet, toch wel een diepe indruk achterlaat.

  5. Henry Blankvoort schreef:

    @Alexandra: Volgens mij komt David zijn interpretatie best wel heel erg in de richting van wat je bedoelde .. 😉 Knap hoor.
    Ook je schrijfsel, erg mooi onder woorden gebracht allemaal. De zoektocht, herkenning, verwarring en vertwijfeling .. Wat nu? Op zich ben je tevreden, is het goed en aan de andere kant knaagt het verlangen naar meer ..

  6. Leidse Glibber schreef:

    Moest de uitleg van David wel twee keer lezen maar zou zomaar kunnen.

  7. thatfullmoonguy schreef:

    Het is extra bijzonder, als mensen je gedichten ècht begrijpen en om de goede reden geraakt worden… dat zie ik hierboven ook weer. Mooi Alexandra, ik voeg er niks aan toe! (ik dacht trouwens dat ik gereageerd had, niet dus….)

    Dankjewel voor je lieve reaktie, jij snapt het inderdaad 🙂 Het blijft misschien wel altijd onwerkelijk voor me, dat ze blijft; en dat ze me wíl bereiken op die momenten, en dat ik van iemand mag houden…. Het is op zoveel niveau’s liefheid! Zucht…

    Voor jou een fijn weekend, en zonnestraaltjes! ☼ <- of manestraaltjes natuurlijk.
    Clemens.

  8. thatfullmoonguy schreef:

    Trouwens, wat een bijzondere liedjes zijn dat van Savage Garden. Ik vind Tears of Pearls ook geweldig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s