verloren tranen

ze kan niet slapen
het zit zo diep
de gedachte aan
laait zich op
spookt elke nacht
surfend in haar
door het tranendal
naar gevoel
van oude pijn en meer
ze laat het gaan
maar vecht de zege
tot aan de nieuwe dag
moe maar sterk
opent ze haar wereld
en is de nacht
al lang vergeten

 

Advertenties
Dit bericht is geplaatst in liefde.

5 reacties op “verloren tranen

  1. sjoerd schreef:

    Vergeten is soms heel moeilijk…

  2. merel schreef:

    het is niet altijd gemakkelijk verdriet achter je te laten, … gelukkig is er ook het zinnetje ‘moe maar sterk opent ze de wereld’

  3. Di Mario schreef:

    Sommige dingen wil je niet vergeten en sommige dingen kun je niet vergeten. Waarom kun je dat soort dingen nou niet goed sturen.

    Love As Always
    Di mario

  4. Heel herkenbaar, nachtelijk piekeren in al zijn facetten, het gevecht tussen enerzijds de overgave aan verdriet en zorgen, anderzijds het ontsnappen aan hun beklemmende greep. Goed geschreven.

    Doet me denken aan een versje dat ik eerder schreef over een soortgelijke ervaring:

    geluidsoverlast –
    hersenschimmen in mijn hoofd
    dansen de nacht door

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s