snelweg

ik ren over de snelweg
dit gevoel is precies op tijd
want mijn hoofd was al daar
sneller dan de waarheid
mijn uitzicht bepaalt de lijn
meer dan de terugblik blijft
omdat ik weet dat alles leeft
in het vuur van groot verkeer
het zwakt mijn angsten niet
maar opent juist mijn hart
en loop ik naast het zwart
ook af en toe op het wit
zo riskeer ik mijn eigen lef
om niet toe te geven aan de zin
als benen toch niet gaan
mijn strompelend besef
ik vlucht voor een moment
tot alles weer gevonden is
maar zonder een stap
te hebben gezet
weet ik dat ik alles heb
en is het goed nu..

huwelijk

geschreven voor Sebastiaan,
uit liefde voor Nadine

meer wij

als ik jou zie lopen
dan zie ik een klein
beetje mij
in hoe je lacht
en beweegt
of hoe je stilstaat
bij het leven
eigenlijk heb ik
altijd al geweten
er is iemand speciaal
voor mij
zij die na
zonneschijn en regen
elk seizoen
een stukje dichterbij
is getreden
ik omarm de gedachte
alleen al
omdat jij mij maakt
lieve schat
jij in alles hoe je bent
mijn wereld mooier
licht bracht
ik zie steeds meer wij
en ben heel dankbaar
op ik en jij
dat ook strakjes
de liefde samen
in onze armen
zal zijn

 

schrijvershart

ik wil de pijn
in ondiep water
voelen
mijn voeten
op de keien
door het
blauwe water
leiden
ik wil mijn
schrijvershart
laten bloeden
naar alle beekjes
waar spiegels
vloeien
ik wil mijzelf
met woorden
voeden
en koesteren
dat mijn gedachten
in vrijheid
groeien

liefde

jij komt
waar ik nog
nooit ben
geweest
jij vraagt niet
jij geeft
zelfs in de
schaduw
van het geheel
beweeg jij
meer
jij bent
wie wij zijn
maar soms
raak jij pijn
dan droogt
geen zeer
en zoek ik jou
in het licht
van de tijd..

hij..

hij is zo lief
zijn stem
verandert alles
zie hoe mijn
lichaam danst
kronkelt tussen
zijden lakens
ik zucht
hij lacht
en regen valt
waarop ik drijf
langzaam
naar de grote zee
van ons hart
waar hij speelt
doop ik mij
in de hoop
dat zijn muziek
voor altijd
blijft

fade away

Iā€™m just too late
when they got there
arrived with nothing
even before they are spoken
while they fade into dust
without a kiss or touch
simply lost
and I still cry
for all the words and more
that they will live again
somewhere
where eyes have read
love

ademzacht

jouw ritme
zo ademzacht
smelt langzaam op mijn huid
wat ik voel
kent geen morgen afstand
het is mijn geloof
dat het kan
ik koester de druppels
en sluier mijzelf door de nacht
naar het uitzicht
op jou
lieve schat