een handjevol met zand

laat de zon mooi hangen
zo geel tegen het blauw
ik kom naar huis
voeten uit het zand
haren in de wind
de aarde heeft mij door
geeft mij evenwicht
maakt de wereld licht
als ik naar je ren
alleen een handjevol met zand
houdt mijn dromen vast
maar zodra ik je hoor
laten vingers los
en hangt de maan mooi wit
tegen het zwart

ik ben thuis..

Advertenties

9 reacties op “een handjevol met zand

  1. די מריו schreef:

    Mooi… wie wil er nou niet thuis komen.

    Love As Always
    Di Mario

  2. sjoerd schreef:

    Dat was een hele reis…

  3. Leidse Glibber schreef:

    weer heel erg mooi en gevoelig

  4. wat een goed gevoel is dat bij dat thuiskomen….

  5. Henry schreef:

    Poëtische mooi. In onze gedachten zijn we vrij. Bestaat er geen afstand, mogen we liefhebben en is er geen verloren tijd .. In die gedachte voel ik me thuis.

  6. thatfullmoonguy schreef:

    Hai Alexandra, ik hoop dat ik hier nog kan reageren, want WordPress geeft óók aan dat je de blog hebt verwijderd….
    Ben er een beetje ongerust over.
    Mede omdat je dit gedicht, hoe mooi en blij ook, zou kunnen uitleggen als het achterlaten van alles in dit leven….
    Zucht. Ik hoop dat het goed gaat, ik was blij met je reaktie al kan ik niet altijd dezelfde dag reageren (mijn werkdag begint om 20.30u., eigenlijk en daarvóór probeer ik fris te blijven, ook hier). Klopt, de energie van de zon erbij verlicht je soms nèt iets meer tijdens het wijsheid vergaren! Ach ja, een beetje van dit en een beetje van dat, hè.
    Nou, ik klik en hoop dat deze reaktie niet oplost in het niets…
    Liefs van hierzo en hoopjes ☼ !

  7. thatfullmoonguy schreef:

    O gelukkig! Kijk: dit gebeurt er als ik op je naam bij mij klik ” fluisterzacht.wordpress.com is no longer available” . Raar hè, gelukkig helpt even mijn verstand gebruiken, maar ja dat doe ik zo min mogelijk 😉
    Ja, die fantasie waar we gelukkig mee zijn gezegend.. soms ook een vloek maar meestal prachtig en een grote hulp in moeilijker momenten!
    O die tijd duidt niet op bepaalde “spannende” nachtbanen; het lotgenotencontact/vrijwilligerswerk waarvoor ik me inzet hier achter de computer begint dan op gang te komen; en meestal doe ik de dingen voor mezelf pas daar nog weer na. Mailen, bloggen, fotoknutselen, muziekknutselen, dichten… Vergaderen over dichten en foto’s met het elfenberaad in de Manor 🙂
    Altijd druk hè.

    Ik spreek je weer, dicht en leef ze!

  8. Merel schreef:

    Dat is een mooi thuiskomen

  9. Mooi hoor, een licht-luchtige reis naar geluk, van bruisende activiteit naar de plek waar je je rustig en veilig voelt – thuis.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s