tekening

Ik schreef je mooie glimlach
op een ouderwetse manier.
Een tekening in woorden,
maar dan anders, want meer,
liet ik anderen niet zien
Het was mijn herinnering aan jou,
die ik lezen kon, zoals ik dacht.
Ik zag gewoon je leven in het licht,
hoe je woonde, waar het was,
bij een perenboom in lichtgroen
en je foto bij een oude molen.
Alles met wat letters op wit linnen,
een kleine peer mee gestolen,
voor de uitdrukking op jouw gezicht.

En daar raakten mijn gedachten
stilletjes de houten verfkwast.
Ik liet je lachen, ik liet je huilen,
jouw leven en ik hield het vast.

Wat was het fijn, alles mocht
en alles kon, er was geen grens
op mijn nostalgische doek.
Je prachtige haren opgestoken,
de korte rok met hoge laarzen
achter de kinderwagen.
Met twee lieve kinderen,
en kort een sigaret, als de buurvrouw
even kwam ouwehoeren.
Ik zag wel meer, dan jij misschien,
dat was juist leuk, net als een boek,
met spanning uit een andere tijd.
Het vertelde iets van jou,
daarom schreef ik verder toen.

En daar raakten mijn gedachten
stilletjes de houten verfkwast.
Ik liet je lachen, ik liet je huilen,
jouw leven en ik hield het vast.

De schoonheid die ik zag
straalde door de mensen,
zelfs mijn schilderskunsten
werden een begrip.
Want als ik aan haar dacht,
sprak ik zonder woorden.
En ik wist zeker, als u haar
had gekend, hoe ik haar zag,
dan was mijn tekening gedeeld
en besproken.
Ik weet nog wat ik voelde,
met muziek uit vervlogen jaren,
dat momenten leefden, zolang
ik wilde.

En daar raakten mijn gedachten
stilletjes de houten verfkwast
Ik liet je lachen, ik liet je huilen,
jouw leven en ik hield het vast

Advertenties

8 reacties op “tekening

  1. Leidse Glibber schreef:

    Ik was je al een tijdje kwijt maar gelukkig ben je er weer helemaal

  2. Henry schreef:

    Mooi! De terug kerende woorden, als een refrein. Prachtig, het klopt. Gevoelig liefdevolle vrouw .. X

  3. je was er ff niet, maar je bent weer terug en direct met een mooi gedicht :o)

  4. sjoerd schreef:

    Dat heb je mooi gedaan, dat was het wachten waard.

  5. Merel schreef:

    Prachtig … Blij je weer te lezen

  6. thatfullmoonguy schreef:

    Heyhey… ben d’r ook weer 🙂 Wauw. Ik dacht, daar moet ik wel even voor gaan zitten, op me in laten werken, doordringen…
    Maar het is prachtig en het is krachtig. In één keer. Zoals de inhoud is: wat een inspiratiebron en wat een krachtige inspiratie! Heel mooi hoe sommige mensen, jij dus ook, iemands persoonlijkheid weten te vangen en voort te laten leven. Dat lees/zie ik heel graag, die erkenning van iemands wezen, iemands leven.
    Het vasthouden ervan kan overigens een doel op zich zijn, dat misschien te ver gaat, omdat het dan jezelf vasthoudt. Dat vraagt soms een proces, om het levendig houden in redelijke banen te leiden. Ik zie dat het gedicht wel in de verleden tijd is geschreven, heeft dat met elkaar te maken?

    Ook dankjewel voor je reakties! Ik vind het altijd leuk, even zo’n serietje achter elkaar. Over de muziek, ja, geweldig is dat hè. Wat die voor mij betekend heeft… Het is niet alleen “zou jouw verhaal kunnen zijn”, het ís het soms ook. En dat te horen terwijl je denkt dat je zo’n uitzonderlijk geval bent!
    De Juf, haha. Klopt, ik denk dat juffen een heel goed gevoel hebben voor hun plaats, en de orde in het algemeen, en deze graag in stand houden…

    Liefs en ☼ !

  7. Linda schreef:

    Wow, je schrijft echt heel mooi! Ik ga je volgen 😀

  8. Mickey schreef:

    Een blog vol prachtige gedichten! Je hebt de woorden mooi aan elkaar geregen!
    Ik ga je zeker volgen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s